Polkar

Ο Γιώργος Παπαγεωργίου σιχαίνεται την μουσική του. Και αυτό γιατί δεν είναι μουσικός, αλλά ηθοποιός.

Όταν όμως άνοιξε την πόρτα του στο παγκράτι και αντίκρυσε τον χαρωπό courier man κρατώντας το μπλε ukulele που είχε παραγγείλει μέσω internet, ήξερε πως μια σχέση με αυτό το πράγμα έιχε ήδη ξεκινήσει. Μετά από 2 χρόνια γρατζουνίσματος, ο Γιώργος αντλώντας επιρροές από την indie σκηνή των ’00ς, την στημένη αφέλεια της rock n roll σκηνής των ’50s, αλλά και την ρομαντική ανευ όρων διάθεση των παλιών Αθηναικών καντάδων, έγραψε τα πρώτα του τραγούδια τα οποία έδειχνε αρχικά σε φίλους. Όταν το καλοκαίρι του 2013 βρέθηκε στη Θεσσαλονίκη, αποφάσισε να τα δείξει στον παιδικό του φίλο και μουσικό Γιάννη Κυρατσό. Οι δύο τους μετά από κάποιες ώρες προβών στο studio σκέφτηκαν το ενδεχόμενο μιας live εμφάνισης και άρχισαν να δουλεύουν πάνω σε αυτό.

Όταν ο Λάζαρος Πλιάμπας (μουσικός επίσης και μόνιμος συνεργάτης του Γιάννη Κυρατσού) άκουσε τα τραγούδια δήλωσε άμεσως την πρόθεση του να βοηθήσει στο live και κάπως έτσι γεννήθηκαν οι Polkar παρουσιάζωντας για πρώτη φορά το indie/ folk ύφος τους στο πρώτο τους live στο Coo της Θεσσαλονίκης, έχωντας μαζί τους τον Γιώργο Αβραμίδη στην τρομπέτα και τη Χρύσα Χατζηαντωνίου στο μπαγιάν.

Το όνομα Polkar προήλθε όταν ο Γιώργος Παπαγεωργίου σε ένα ταξίδι του με τον Γιάννη Κυρατσό στη Σερβία, βρέθηκαν ένα βράδυ σε ένα παλιό ημιεγκαταλελημένο υπόγειο bar που κάποιοι Πολωνοί μουσικοί έπαιζαν παραδοσιάκη Πολωνική μουσική και γύρω γύρω χορεύαν τοπικοί θαμώνες. Τότε κάποια στιγμή, ένας περιέργος τύπος μπήκε στο κέντρο του μαγαζιού και αγκαζέ με μία χορεύτρια άρχισε τραγουδάει “ακαπέλα” ένα τοπικό σκοπό παρασέρνοντας την μπάντα να τον ακολουθήσει. Όταν ο Γιώργος ρώτησε κάποιον θαμώνα ποιός είναι αυτός ο τύπος, πήρε την απάντηση “αυτός είναι ένας Polkar.” Που στην τοπική διάλεκτο σημαίνει “ μεθυσμένος χορευτής που τραγουδάει φάλτσα”. Στην επόμενη τους πρόβα μετά από 2 εβδομάδες είχαν πλέον το όνομα της μπάντας.

Στην πορεία οι Polkar άρχισαν να προβάρουν τα τραγούδια του Γιώργου προσπαθώντας να ολοκληρώσουν μια ενορχήστρωση στο πνεύμα της folk αισθητικής που ήθελαν να δώσουν, αποφεύγοντας οποιoδήποτε ηλεκτρικό όργανο και χρησιμοποιώντας όργανα όπως ukelele, μαντολίνο, ακουστική κιθάρα, ακουστικό μπάσο, νταμς, τρομπέτα και μπαγιάν, δίνωντας έμφαση στη λογική ότι “παίζουμε με τα όργανα που θα μπορούσε να παίζει μια παρέα νεο-κανταδόρων”.

Τον Αύγουστο του ίδιου καλοκαιριού , οι Polkar ηχογράφησαν στο studio του Dani Joss τα τραγούδια “Love me tonight”,“Caribbean Girl” και “Ζουλού στην Αθήνα”. Στη διάρκεια του καλοκαιριού γυρίσανε υπο τις σκηνοθετικές οδηγίες του Michael Webber και την συνολική εποπτεία του Κλείτου Κυριακίδη το πρώτο τους video clip που έμελλε να είναι το Caribbean Girl, μια χαβανέζικη μελαγχολική μπαλάντα ειδωμένη μέσα από τα μάτια του Michael Webber ως μια μικρου μήκους ταινία θρίλερ με goth αισθητικη στο video clip που γυρίστηκε (επίσημη κυκλοφορία τον Οκτώβρη του 2013).

Στα live τους οι Polkar έχουν ως άξονα την δημιουργία μιας ανοιχτής μουσικοθεατρικής performance με διαδραστική επικοινωνία με το κοινό, περνώντας αβίαστα από τα μουσικά είδη που τους αφορούν, folk/rock/indie/country/pop/gospel, έχοντας στο πίσω μέρος του μυαλού τους την απενεχοποίηση μιας παραδοσιακής μεξικάνικης φιέστας. Στόχος τους πάντα το χαμηλό και μηδενικό εισιτήριο, όχι για κάποιον άλλο λόγο, άλλα γιατί διαφορετικά δεν θα έρθει κανείς.

Παρ ότι μένουν σε διαφορετικές πόλεις (Αθήνα- Θεσσαλονίκη), και οι συναυλίες τους είναι αραιές άλλα συμπυκνωμένες, γράφουν συνεχώς νέα κομμάτια, πειραματίζονται σε νέους ήχους γύρω από την αισθητική τους.

Το πρώτο τους E.P κυκλοφόρησε από την Break Even, σε ειδική limited edition ξύλινη θήκη, φτιαγμένη με ιδιαίτερη μαεστρία από την Αλίκη Joss. Τα αντίτυπα είναι αριθμημένα (185) και το κάθε ένα είναι μοιραία ξεχωριστό.

Εκτός από τα τραγούδια. Σε όλα το ίδιο ακούγονται. Προφανώς.

Το 2017 βγαίνει ο πρώτος τους ολοκληρωμένος δίσκος με τίτλο ” Όλα αρχίζουν”

Λίγα λόγια για τον δίσκο

“Το “Όλα Αρχίζουν” είναι στην ουσία η πρώτη ολοκληρωμένη δισκογραφική δουλειά των Polkar.

Κάθε μία από τις ιστορίες που αφηγούνται τα τραγούδια του δίσκου, είναι μια ερωτική ιστορία πέρα ως πέρα αληθινή. Όσο αληθινή μπορεί να είναι φυσικά η ερωτική ιστορία δύο ανθρώπων  και όσο αληθινές μπορεί να είναι οι ιστορίες που φεύγουν από τα χείλη του ενός για να πάνε στα χείλη των πολλών. Είναι ένας δίσκος που ξεκινάει από μια “Είσοδο” για να κλείσει με μια “Έξοδο”. Με ένα “γεια” κι  ένα “αντίο”, που κάνει κύκλους βέβαια, γιατί  “όλα αρχίζουν από την αρχή”. Και αν τελικά το κορίτσι από την Καραϊβική -που αφιέρωνα στα live το πρώτο κομμάτι που έγραψα- είναι τελικά η γιαγιά μου, ας μου επιτραπεί να της αφιερώσω αυτό το δίσκο.

Follow Polkar: https://www.facebook.com/polkartheband/